EEN UITGEVERIJ VOL STREKEN!

winkelwagen

Je hebt 0 artikelen in je winkelwagen.

Vul uw e-mail adres in om onze nieuwsbrief te ontvangen:

Je bent hier:

BISSCHOP CHRISTOPH BERNHARD VON GALEN

Alias “Bommenberend” en de M?nsterse oorlogen van 1665 en 1672

Product Opties

G. J. I. Kokhuis
2009
1
genaaid, gebrocheerd, ills in zw/w
220
9789055123155
€19,95
Wanneer men zich verdiept in de geschiedenis van Christoph Bernhard von Galen komt men al snel tot de bevinding dat deze vorst-bisschop van Münster niet zo maar een wrede oorlogszuchtige man is geweest maar een geestelijk leidsman en politicus van Europees formaat. Wat opvalt is dat de zelf uit een adellijk geslacht geboren Von Galen de ingehamerde opvatting trouw bleef dat de adel de feitelijke leiding in de maatschappij diende te behouden als een door God gewilde stand. Hij was niet beter maar vooral niet slechter dan de abso-lutistische vorsten, die op eigen macht en glorie uit waren. Von Galen leidde zelfs een sober leven en zijn hof kende geen pracht en praal zoals bij andere tijdgenoten. Hij was de door God uitverkoren vorst-bisschop, die zich tot taak had gesteld om de macht te breken van het protestantse buurland, waar belachelijke burgers als vorsten regeerden en in zijn ogen een voortdurende dreiging vormden voor het ene ware geloof, waarin hij zijn 200.000 onderdanen met voorbeeldige ijver en soberheid voorging. Daarom was hij bezeten om buitenlandse politiek te voeren en hield hij staande wat een ander al lang zou hebben opgegeven. Hij kon dit doen omdat door de vrede van Münster in 1648 veel meer kleinere staten dan voorheen grote macht en zelfstandigheid hadden gekregen. Die situatie wist hij met bekwame hand uit te buiten en wel zo dat het bestaan van de Republiek in 1672 uiterst precair werd en de zegswijze: de bestuurders radeloos, het volk redeloos en het land reddeloos volkomen juist is gebleken. In zijn eigen land was hij ook niet geliefd bij de ridderschap vanwege de hoge belastingen en bij de burgerij vanwege zijn bestuursdrift. In de republiek werd hij het mikpunt van spot. Grotendeels ten onrechte als men von Galen vergelijkt met figuren als prins Willem III, de Zonnekoning Lodewijk XIV en koning Karel II van Engeland, die vooral op eigen belang en macht uit waren. De voortdurende zorg van de bisschop was gericht op het welzijn en de toekomst van zijn kerk, die hij door middel van geweld zeker wilde stellen. Dramatisch is het dan te zien dat de kerkvorst moet ervaren dat al zijn moeite en inspanning voor niets zijn geweest omdat hij toch tenslotte de speelbal is geworden van de grote mogendheden. Wel is het hem gelukt om in zijn eigen Stift-Münster de contra reformatie goed op gang te brengen zodat het katholicisme hier goed geworteld bleef. Maar hij was de laatste bisschopsoldaat van Münster die dat ook op militaire wijze heeft gedaan. Ik hoop dat dit boek een nadere kennismaking mag vormen met de figuur van deze bisschop, die men tot een van de laatbloeiers van de middeleeuwen kan beschouwen.
Terug