EEN UITGEVERIJ VOL STREKEN!

winkelwagen

Je hebt 0 artikelen in je winkelwagen.

Vul uw e-mail adres in om onze nieuwsbrief te ontvangen:

Je bent hier:

DIT IS MIEN DORP

Product Opties

K. W├╝rsten
1994
1
genaaid, tekeningen in zw/w.
112
9070986906
€11,25

Na Dorpsgenoten, dat in 1990 bij de IJsselakademie in Kampen verscheen, is dit de tweede verhalenbundel van de 'Sluziger' schrijver Klaas W?rsten (geb. 1930), geschreven in het 'Sluzigers', het dialekt van Zwartsluis. In 1983 en 1989 waren van hem al twee gedichtenbundels uitgekomen, respectievelijk getiteld Mijmeringen rond middernacht en Sporen in de dauw. De gedichten in die bundels zijn voor het merendeel in het Nederlands geschreven, maar sinds ruim tien jaar schrijft W?rsten ook in de streektaal waarmee hij is opgegroeid: zijn moeder kwam van De Velde, de buurtschap onder Zwartsluis waar de auteur inmiddels al weer tientallen jaren woont, zijn vader van De Hogen Berg, een buurtschap ten zuiden van Hasselt.

De belevenissen van de dorpsfiguren uit zijn verhalen had W?rsten in het Nederlands nooit zo levendig en zo aansprekend kunnen weergeven als in zijn eigen dialekt. Maar ook niet de overpeinzingen en ervaringen in en met de natuur, die recht uit het hart lijken te komen. Het dialekt staat deze auteur het meest na, en daar kan hij zich dus het best in uitdrukken, wat overigens niet wegneemt dat hij dat in het Nederlands juist niet zou kunnen; zijn gedichtenbundels bewijzen het tegendeel.

De verhalen uit Dit is mien dorp zijn grotendeels te beschouwen als vervolg op een aantal verhalen uit W?rstens eerdere bundel Dorpsgenoten. De meest opvallende dorpsgenoten uit het eerste boek spelen ook in dit boek weer een rol: Lange Kars, de rechtschapen ouderling en rechterhand van de dominee, de dominee zelf, Arm Fraanke, de man voor wie het altijd oorlog blijft, Stoffel van Knelis, de kapotgewerkte oude boer, Olde Siem van de broggnoek, Wicher de peerdekoper met zijn gemene trekjes, Garriet Bult de kruidenier die nog altijd wraak wil nemen op de bankdirekteur, Garriet de rietdekker, de snel op zijn teentjes getrapte Baffien de Groot en nog enkele andere. We komen als lezer te weten hoe het verder met ze gaat. De verhalen zijn echter ook heel goed op zichzelf te lezen. Tussen de vertellingen over de'bekende' dorpsfiguren, staan op zichzelf staande verhalen die zich eveneens in het dorp afspelen.

Inspiratie tot de verhalen ontleent de auteur aan de natuur, waarin hij Gods hand ziet. Het lijkt alsof hij zelf de verhalen bedacht heeft, maar nee... alles loopt anders dan hij dacht, zo blijkt in het afsluitende verhaal Et leste cou- plet. De poppetjes die hij in zijn verhalen heeft neergezet, bleken niet in de hand te kunnen worden gehouden. Het zijn mensen geworden, die zich op hun eigen wijze ontwikkelen. En de richting waarin een mens zich ontwik- kelt wordt van Hogerhand bepaald. De auteur wordt met beide benen op de grond gezet, wat verbeeldt hij zich wel?

Met dit laatste verhaal, waarin hij niet alleen een motivatie van zijn schrijversschap geeft, maar ook een stuk levensfilosofie, sluit W?rsten deze gevarieerde bundel verhalen op indrukwekkende wijze af.

IJsselakademie, maart 1994
Ph. Bloemhoff-de Bruijn.



Dit is mien dorp!

Mien dorp is klein
mar zo onstarflijk mooi,
mit an de ender
vargezichtn op een entekooi,
en an de noordkaante
zo varre aj 't mar ziet
een gruuine kraans
van eeuwig ruusnd riet.

Mien dorp is klein
mar 't woont merakels best,
al stinkt et ok
noar koffiestroop,
of soms noar mest
as boern bij et noadern
van de reegn
an doverkaant van 't Diep
eur puttn leegn.

Mien dorp is klein
mar meestieds eur ik zachte
de bootn in de varte
vaarn deur de grachte;
een keerl die er zien
volkstuun spit
mit een gebeugn rogge,
een kaaiman die gewoon
wat stoat te mierkn
bij de brogge.

Mien dorp is klein
mar beste mensn, kiek
noar vargezichtn die
te zien binn' van de diek;
een skipper ienlijk
op zien vrachtboot vaart er
mit zulvren spoorn
over 't Zwartewater.

Doar woar de locht
nog zuver is
en 't water skone
dat is mien dorp
woarin ik warke
en woar ik wone!

Terug